Τρίτη, Ιούλιος 14, 2009

Συνέντευξη: ΜΟΡΜΟΛΗΣ

Mε πιάνει το παράπονο και κλαίω - όταν ένα μεγάλο ταλέντο, όπως ο Μορμόλης, χάνεται τόσο άδοξα. 2 δεκαετίες μετά την άνοδο και την πτώση του πιο διάσημου θεατρικού κουτιού, το Vamvax blogspot επαναφέρει στο προσκήνιο τον αγαπημένο μας παιδικό ήρωα. Ας δουμε τι είχε να μας πει...

V.B.: Eπειδή οι νέες γενιές πιθανώς να αγνοούν την ύπαρξή σου, μίλα μας λίγο για τον εαυτό σου. Ποιός είναι τελικά ο Μορμόλης;

Μ: Ο Μορμόλης είν' Μορμόλης κι εμείς είμαστε εμείς.

V.B.: Xαίρομαι να βλέπω ότι μιλάς στον εαυτό σου στο τρίτο πρόσωπο κι εγώ συχνά χρησιμοποιώ απαρέμφατο όταν απευθύνομαι σε κάποιο μέλος της οικογένειάς μου ή σε κάποιο στερεοσκοπικό σχήμα. Πές μας λίγο για το τι κάνεις στη ζωή σου.

Μ: Πας ν'ανοίξεις το ψυγείο κι ο Μορμόλης σε κοιτά, μπαίνεις στο λεωφορείο κι ο Μορμόλης σε σκουντά, Για συνέδριο αν φύγεις, ο Μορμόλης τη γυναίκα σου πηδά. Αν πατήσετε τον κάλο ο Μορμόλης σας δαγκώνει κι αν δε δώσετε ρεγάλο, ο Μορμόλης ο Μορμόλης ξεσπαθώνει.

V.B.: Πες μου Μορμόλη, μετά από τόσα χρόνια, πως κρίνεις τις πράξεις του κύριου Μπουρίνια;

M: Κοίτα, όταν κάναμε αυτή τη δουλειά θέλαμε να αντιπαραθέσουμε τη νέα γενιά με την παλιά, είναι ένα έργο που αναφέρεται στο χάσμα των γενεών και την πάλη των τάξεων γενικότερα. Ο κύριος Μπουρίνιας, μεγαλώνοντας διαπιστώνω ότι τελικά μάλλον είχε δίκιο κι ας πήγε να με κάνει κομμάτια μ' ένα τσεκούρι. Αυτούς που ποτέ δε χώνεψα ήταν ο Ρίκυς και η Μάντα. Κατ'αρχάς τι ονόματα είναι αυτά; Τον παππού σου Ρίκυ τον λέγανε ρε βλάχε;

V.B.: Πες μου για τη ζωή σου μετά την παράσταση του Μορμόλη. Με τι ασχολήθηκες;

Μ: Έπαιζα βιολί. Συνεργάστηκα με την καμήλα του Έντι Μέρφι. Κάναμε ένα συγκροτηματάκι και παίζαμε μαζί σε μπαράκια, κυρίως ποστ-φοξ-τροτ ιντάστριαλ καλίψο μπάρμπερσοπ κούαρτετ, αλλά και μεταλιές.

V.B.: Ήσουν καλός βιολιστής;

Μ: Πολύ καλός. Είχε βγει και ένα ρητό για μένα: "Με βιολί σαν του Μορμόλη θα χορέψουν κι οι διαβόλοι."

V.B.: Kι η καμήλα του Eddie Murphy;

Μ: Θα γελά και θα σου γνέφει.

V.B.: Κάτι άλλο τώρα για να αλλάξουμε λίγο κλίμα. Φρούτο ή γάτα;

M: Φρούτο

V.B.: Πολύ ωραία. Τώρα θα σου λέω μια λέξη και θέλω να λες το πρώτο πράγμα που θα σου έρχεται στο μυαλό.

M: Kαπαμάς!

V.B.: Περίμενε!

M: Λεμφαδένας!

V.B.: Δεν άρχισα ακόμα!

Μ: Αναβλητικότητα.

V.B.: Καλά ξέχνα το.

Μ: Αμνησία.

V.B.: Mίλα μου για τα χρόνια που δούλευες ως κτηνίατρος.

Μ: Βλέπω ότι ήρθες διαβασμένος...(γέλια) Τι θα'θελες να ξέρεις; Δούλευα στο ζωολογικό κήπο της Νέας Φιλαδέλφιας με πίθηκοειδή. Ανακάλυψα ότι πολλές φορές οι μαϊμούδες κρατιόντουσαν στη ζωή μόνο και μόνο επειδή τους έφτιαχνα ένα πολύ ωραίο φαγητό από αλεσμένα τριφύλλια.

V.B.: Σα να λέμε "ζήσε μαϊμού να φας τριφύλλι" δηλαδή.

Μ: Θα πεις κι άλλες τέτοιες εξυπνάδες;

V.B.: Άλλη μία μόνο. Ποια είναι τα χόμπι σου;

Μ: Μ΄αρέσει πολύ ο κινηματογράφος. Έχω δει την Γκουφοταινία 2 πάνω από 12 φορές. Επίσης παρακολουθώ φανατικά "Του κουτιού τα παραμύθια", αγώνες box και γενικά ότι έχει σχέση με κουτιά. Κάνω και συλλογή από μεσαιωνικές καφετιέρες. Έχω πάνω από 3.

V.B.: Τιμή μου που σε γνώρισα Μορμόλη.

M: Πάντα τέτοια.


Πέμπτη, Ιούνιος 25, 2009

Συνέντευξη: Ραλφ Μάτσιο

Ο Ραλφ 94 χρονών πια (ακόμα δε του φαίνεται του μπαγάσα) θυμάται τη χρυσή δεκαετία για τις ταινίες καράτε, τη λαμπάντα και τις χοντρές κάλτσες πάνω από κολάν. Μαζί του κι εμείς!

V.B. : Είναι αλήθεια ότι όταν γύρισες τις ταινίες ήσουνα 40 χρονών;

R.M. : Ναι πάντα μικροέδειχνα, να φανταστείτε έμπαινα σε μπαρ και δεν μ'άφηναν να πάρω μπύρα μέχρι τα 65 μου. Ορισμένες φορές μάλιστα δε μ'αφήνανε να μπαίνω σε μαγαζιά με ζωντανό σόου κοπρολαγνείας χωρίς να τους δείξω ταυτότητα.

V.B. : Σε αναγνωρίζουν στο δρόμο ακόμα;

R.M. : Μερικοί μεγαλύτεροι ναι, ειδικά όταν πάω σε πάρτι μασκέ ντυμένος ντουζιέρα, μου λένε "Ρε! κοίτα! Ο καρατέκα κιντ!" αλλά τα σημερινά παιδιά δεν έχουν τέτοια πρότυπα. Το καράτε πέθανε μαζί με τα χελωνονιντζάκια φίλε! Σήμερα το μόνο που θέλουν οι νέοι είναι κώλους, βυζιά και θεωρία της τέχνης, κανείς δεν εκτιμά πια το ξυλίκι.

V.B.: Θα προτιμούσα να μην εκφράζεσαι έτσι, δεν το συνηθίζουμε στο blog μας.

R.M.: Καλάμεσυχωρείς

V.B.: Eσύ ακόμα παίζεις καράτε; Ας πουμε στην καθημερινή ζωή με την οικογένειά σου.

R.M.: Kοίτα να δεις όταν έχεις μαθητεύσει με έναν Μιγιάγκι αυτό μένει μαζί σου μια ζωή. Τώρα βέβαια οι αρθρώσεις δε δουλεύουν τόσο καλά, δηλαδή τις μέρες με καλή άμμο, μπορώ να κάνω την κλωτσιά του γερανού 2 με 3 φορές όχι παραπάνω.

V.B.: Μιας και ανέφερες τον Μιγιάγκι, έχετε φιλικές σχέσεις με τον Πατ Μορίτα;

R.B.: Παλιότερα κάναμε πολύ παρέα, του έπλενα τα αμάξια, του έβαφα τους φράχτες, ήταν και μικρότερός μου κι έπρεπε να του τα δείχνω όλα. Τελευταία όμως από τότε που πέθανε, έχουμε χάσει επαφή.

V.B.: Eίχα ακούσει και για σένα ότι πέθανες, είναι αλήθεια;

R.M.: Εν μέρει.

V.B.: Tι έγινες μετά τις ταινίες; Έχουμε να σε δούμε από τότε που νίκησες τον διάολο σε μονομαχία ηλεκτρικής κιθάρας.

R.M.: Εδώ και καιρό παράτησα το σανίδι και μετά από λίγο καιρό παράτησα και το θέατρο. Το σανίδι μου τώρα το έχει η Μάρω Ζαρόκωστα, γνωστή και ως "Γιαδικιάρογλου".

V.B.: Μετά την ηθοποιία με τί ασχολήθηκες;

R.M.: Για μερικά χρόνια έφτιαχνα πορνογραφικά pop-up βιβλία και τώρα τελευταία ήθελα να φέρω τη νέα γενιά πιο κοντά στη δεκαετία του 80 κι έφτιαξα έναν emulator για atari.

V.B.: Είναι αλήθεια αυτό που λένε, ότι δεν μπορείς να φτιάξεις emulator, αν δε σπάσεις μερικά αυγά;

R.M.: Εν μέρει.

V.B.: Γυναίκες υπήρξαν στη ζωή σου;

R.Μ.: Ε κοίτα όταν είσαι σταρ, έστω και στην ευαίσθητη ηλικία των 35, υπάρχουν σίγουρα κάποιες προτάσεις. Έχω και την αυθεντική κασσέτα του μετρό που λέει "Μεγάρο Μουσικής" αντί για "Μέγαρο Μουσικής" κι αυτό όσο να'ναι είναι ατού όταν πρόκειται να φλερτάρεις.

V.B.: Βλέπεις ταινίες που δεν έχουν θέμα το καράτε;

R.M.: Γενικά δε βλέπω πολύ σινεμά. Πέρα από την Γκουφοταινία, δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια άλλη που να μου άρεσε τα τελευταία 20 χρόνια.

V.B.: Kάτι που μ'αρέσει να ρωτάω τους πάντες, είναι θέμα συζήτησης χρόνων για την παρέα μου, τί ζώο λες ότι είναι ο Γκούφι;

R.M.: Σκύλος είναι, όχι;

V.B.: Τότε ο Pluto τι είναι;

R.M.: Έχεις δίκιο...μήπως είναι λλάμα;

V.B.: Έρχεσαι λοιπόν στα λόγια μου κι εσύ. Μια τελευταία ερώτηση: Αν μπορούσες να μιλήσεις με ένα οποιοδήποτε πρόσωπο, ζωντανό ή νεκρό, ποιό θα διάλεγες;

R.M.: Το ζωντανό εννοείται!

V.B.: Σ'ευχαριστώ πολύ!


Ετικέτες , , , , ,

Κυριακή, Μάϊος 17, 2009

Συνέντευξη Παρασκευούλα - από του κουτιού τα παραμύθια

Μεταφέρω τη συνέντευξη αυτούσια από το site www.anoixeaftotokouti.gr


H Βούλα Γεωργιάδου (Παρασκευούλα) σήμερα

ΤΚΤΠ: Γειά σου Παρασκευούλα...μπορώ να σε λέω έτσι;

Π: Θα προτιμούσα Βούλα, άλλοστε έτσι με φωνάζουν πλέον

ΤΚΤΠ: Που χάθηκες τόσα χρόνια, τι έκανες;

Π: Είχα παρατήσει την ηθοποιία για αρκετό καιρό. Για μερικά χρόνια ασχολήθηκα με τους αγώνες ταχύτητας και τώρα ετοιμάζω την επιστροφή μου. Θα πρωταγωνιστίσω στην επόμενη ταινία του Παντελή Βούλγαρη.

ΤΚΤΠ: Είχα ακούσει ότι πέθανες. Είναι αλήθεια;

Π: Εν μέρει.

ΤΚΤΠ: Ποιά είναι η καλύτερη ανάμνησή σου από εκείνα τα χρόνια;

Π: Νομίζω το πιο όμορφο απ'όλα ήταν όταν άνοιγα αυτό το κουτί παραμύθι ν'ακουστεί.

ΤΚΤΠ: Ανοίγεις ακόμα κουτιά;

Π: Ναι, οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται. Πολλές φορές παίρνω ένα κοπίδι και κατεβαίνω στο τελωνείο με το μετρό για να ανοίξω παλιές κούτες.

ΤΚΤΠ: Έχω ένα φίλο στο Τελωνείο που ισχυρίζεται ότι τελευταία έρχονται μεγάλες ποσότητες ταριχευμένων Λλάμα. Ισχύει;

Π: Εν μέρει.

ΤΚΤΠ: Με ποιόν συνεργάτη σου έκανες περισσότερη παρέα;

Π: Κοίταξε να δεις, ο Ρούχλας ήτανε ψυχούλα, αλλά τότε είχε μόλις βγει από την αποτοξίνωση κι είχε διάφορα προβλήματα. Με το Σεβαστιανό κάναμε πολύ παρέα. Με είχε πάει να δούμε και την Γκουφοταινία 2.

ΤΚΤΠ: Κι ο Φιόγκος;

Π: Φα δίεση

ΤΚΤΠ: Και στο μι;

Π: Τραγουδάει παραμύθια η Μελιά. Η Μελιά ήταν πολύ ανταγωνιστική, πάντα ήθελε να φαίνεται αυτή στο πρώτο πλάνο. Θυμάμαι ότι είχαμε αρκετές κόντρες. Τώρα πια όμως έχουμε φιλιώσει, τα θυμόμαστε και γελάμε. ΧΑ ΧΑ! ΧΑ! ΧΑ ΧΑ! ΧΑΧΑΧΑ!

ΤΚΤΠ: Μπορούμε να ελπίζουμε σε remake; Kάτι άκουσα ότι η ΕΤ σχεδιάζει να συνεχίσει τη σειρά.

Π: Αυτό είναι νωρίς ακόμα να το συζητήσουμε, αλλά υπάρχει τέτοια πρόταση.

ΤΚΤΠ: Θα ξαναπαίξεις αν γίνει;

Π: Κοίταξε να δεις, (βήξιμο με δύναμη) μου προτείνανε το ρόλο, αλλά εγώ τώρα τα έχω αφήσει πίσω μου όλα αυτά. Δε θέλω να καθιερωθώ ως "Παρασκευούλα". Έχω κάνει τόσα σημαντικά πράγματα μετά το "κουτί" που απλά δεν έχουν ακουστεί. Τώρα ανεβάζω στο θέατρο μια σειρά έργων του Μολιέρου με ένα θίασο από μύωπες. Τη σκηνοθετεί ο Ζάχος Χατζηφωτίου και πρωταγωνιστώ παζί με τον Ντάνο "Λυγίζω".

ΤΚΤΠ: Και ποιος θα παίξει τον ρόλο σου;

Π: Νομίζω ο Σάμιουελ Τζάκσον

ΤΚΤΠ: Σε ευχαριστούμε για το χρόνο σου.

Π: Στο γάμο σου.

Πέμπτη, Μάϊος 14, 2009

Movies Versus Life - κεφάλαιο #1

Movies Versus Life, είναι μια σειρά διαλέξεων που θα σας παραθέσω με θέμα τα πράγματα που δεχόμαστε να συμβαίνουν σε μια ταινία ενώ δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την πραγματικότητα...Μια σειρά από κλισέ που δεχόμαστε σαν σύμβαση παρακολουθώντας μια ταινία ενώ ποτέ δε θα τα δεχόμασταν στην πραγματική ζωή. Επίσης μου αρέσουν τα σπαράγγια.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1ο: Από πού κι ως πού αναισθητοποιείται κάποιος αν τον χτυπήσεις στο κεφάλι;

Ας μιλήσουμε με παραδείγματα: Ας πούμε ότι ο ήρωάς μας θέλει να διεισδύσει σε ένα συνέδριο Σκοτσέζων (ίσως θέλει να κατασκοπεύσει τον κακό της υπόθεσης ή απλά του αρέσει να τρώει χάγγις). Για να το κάνει αυτό πρέπει να φοράει την παραδοσιακή ενδυμασία. Δράτεται λοιπόν της ευκαιρείας και επιτείθεται σε έναν αθώο Σκοτσέζο. Δεν θέλει όμως να του προξενήσει κακό, θέλει απλά να του πάρει τα ρούχα, οπότε σε μια ταινία πολύ φυσιολογικά θα μπορούσε να κάνει αυτό:




Μια χαρά! Άνετος μπορεί να μπει στο συνέδριο ενώ ο φίλος χαϊλάντερ θα ξυπνήσει με τα σώβρακα σε 10 λεπτά και θα επανέλθει για κάποιο σχετικό κωμικό ενσταντανέ (ωωω μεσιέ ενσταντανέ βουζ ετ τρε μπιαν!)



Ναι οκ...στον κόσμο των ταινιών, γιατί αλλιώς μ'ένα ροπαλάκι - θες να κοιμήσεις τα παιδιά για λίγο σεξ με τη γυναίκα; ΤΣΟΥΚ! καληνύχτα παιδιά! Θες να βγεις έξω και οι γονείς σου δεν σ'αφήνουν ΚΛΟΠΣ! τα λέμε αργότερα μαμά!



Γιατί δεν καταφεύγουμε σε τέτοιες λύσεις; γιατί ξέρουμε ότι στην πραγματική ζωή τα πράγματα θα γινόντουσαν κάπως έτσι:





ή ίσως έτσι:

Don't try this at home!

To movies vs. life θα επανέλθει!



Ετικέτες , , , , , ,

Παρασκευή, Απρίλιος 10, 2009

TOP 5: Αγαπημένα URBAN LEGENDS

Υπάρχουν χιλιάδες urban legends, είμαι σίγουρος ότι μπορείτε να βρείτε και καλύτερα, όμως τουλάχιστον αυτοί που γεννήθηκαν γύρω στο 80' είμαι σίγουρος οτι λατρεύουν το παρακάτω τοπ 5


5) H μόνιμη γκριμάτσα



Έχω ένα φίλο που ισχυρίζεται ότι αυτός ξεκίνησε τη συγκεκριμένη φήμη στο δημοτικό. Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια, πάντως την έχω ακούσει να επαναλαμβάνεται από πολλούς. It goes a little something like this:


"Αν κάνεις γκριμάτσα (ή αλοιθωρίζεις) και κάποιος σε τρομάξει (ή σε χτυπήσει στην πλάτη) μένεις για πάντα έτσι"


Υπάρχουν διάφοροι παθώντες από τρόμαγμα κατά τη διάρκεια γκριμάτσας... (πχ. Ζάρκο Πάσπαλιε, Προκόπης Παυλόπουλος)



4) Το άλογο και το Ι5



Στο στρατό κυκλοφορούν σίγουρα περισσότερα urban legends από πουθενά. ΟΚ, σ'όλα τα στρατόπεδα υπάρχει η στοιχειωμένη σκοπιά που αυτοκτόνησε κάποιος φαντάρος αλλά οι καλύτερες είναι οι ιστορίες για το πως κάποιοι πήραν αναβολή. Από αυτές οι κορυφαία είναι η παρακάτω:


"Την ημέρα της κατάταξής (ή μια μέρα στην αναφορά) ενώ είμασταν μαζεμένοι στο προαύλιο, ένας τύπος που ήθελε να πάρει αναβολή έσκασε πάνω σ'ένα άσπρο άλογο και τον διώξανε κατ'ευθείαν"


Οι ιστορίες αναβολής είναι χιλιάδες: άλλος πήρε το τουφέκι κι άρχισε να ρίχνει στα κεραμίδια (παρ'όλο που για να πιάσεις όπλο πρέπει να περάσουν 20 μέρες), άλλος γυρνούσε όλο το στρατόπεδο κάνοντας ότι είναι πάνω σε μηχανή και πάει λέγοντας...το να βρει ο άλλος άσπρο άλογο και να τον αφήσουν να περάσει από την πύλη και να παρουσιαστεί μ'αυτό πάντως είναι μακράν η πιο ωραία ιστορία...κι όλα αυτά βέβαια ενώ το μόνο που χρειάζεται κανείς για να πάρει αναβολή είναι να πάει στον ιατρό και να πει ότι δε νιώθει καλά και θέλει να φύγει.


3) Πάρτε το μηδέν



Οκ το συγκεκριμένο ίσως και να δουλεύει, δεν ξέρω, απλά νομίζω ότι παίζει πολύ και το φαινόμενο του placebo.


"Έλα Νίτσα, δε σ'ακούω, πάρε το μηδέν!"


κρρρρρρ (το 0)


"Τώρα μ'ακούς;"


"Ναι τώρα σ'ακούω μιά χαρά" (και καλά...άσε ρε Νίτσα τώρα...)


"Και που λες του βάζω ένα ολόκληρο γεοσκάπανο μέσα στο..." κλπ...


2) Ο Πούλος



Δεν έχει τύχει ποτέ να βρεθώ σε νοσταλγική συζήτηση για τα γυμνασιακά και λυκειακά μας χρόνια με άτομα άλλων σχολείων χωρίς να προκύψει η παρακάτω συζήτηση


-Στο τμήμα μας (ή - μου έχει πει ένας φίλος πως στο τμήμα του-) είχαμε ένα παιδί που τον λέγανε Πούλο. Μια μέρα που μίλαγε με τον Σγουμπράκη λέει ο καθηγητής "Σγουμπράκη πάρε τον πούλο και βγες έξω!"


Πόσοι πούλοι πια φοιτούν στα ελληνικά σχολεία; Αντίστοιχη ιστορία που έχει γίνει σε ΟΛΑ τα λύκεια είναι αυτή που ο Σγουμπράκης βγαίνει για να πάει τουαλέτα κι ακολουθεί ο Ρουμπακάβονας και τον ρωτάει η καθηγήτρια "Ρουμπακάβονα, που πας εσύ αγόρι μου;" "Να του την τινάξω κυρία!"


1) SEX, ΧΑΛΚΟΜΑΝΙΕΣ & ROCK N' ROLL



Μακράν το κορυφαίο Urban Legend της γενιάς μας:


"Μην βάζεις χαλκομανίες από τις τσίχλες φρου φρου (ή ΜΑΟΑΜ ή όποια άλλη) στο μπράτσο σου γιατί έχουν μέσα LSD (ή ναρκωτικά γενικότερα)"


Πανέξυπνη κίνηση από το παγκόσμιο καρτέλ των ναρκωτικών να αναπτύξουν μια φοβερή τεχνολογία που να μην ανιχνεύεται έτσι ώστε να χαρίζουν ναρκωτικά δωρεάν μέσα στις τσίχλες σε μικρά παιδιά. Προσβάσιμα και φτηνά ναρκωτικά για μιρκούς και μεγάλους!


 

Ετικέτες , , , , , ,

Τετάρτη, Μάρτιος 25, 2009

Όλη μερούλα πόλεμο - το βράδυ KARAOKE

Εθνική εορτή σήμερα και θα'θελα να αδράξω την ευκαιρία να χαιρετίσω μερικούς ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ οι οποίοι για κάποιο ανεξήγητο λόγο (δάκτυλος ξένων πρακτόρων;) μείναν έξω από τις λίστες των charts και του ΣΚΑΪ αλλά και του ΦΑΗΤΜΠΑΚ

ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ ΔΙΑΝΕΛΟΣ

Όχι απλά ο μεγαλύτερος έλλην ηθοποιός (αφού έχει παίξει σε περισσότερες ελληνικές ταινίες από οποιονδήποτε άλλον) αλλά και πρωτοπόρος της κομμωτικής, αφού με φαντασία και τόλμη πρώτος αυτός εγκαινίασε το κούρεμα ΠΑΣΤΟΣ ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟΣ, δηλαδή να καλύπτεις την καράφλα σου με μερικές πολύ μακριές τρίχες που αφήνεις από τη μία πλευρά για να τις πας στην άλλη. Το παράδειγμά του ακολούθησαν πολλοί άλλοι επιφανείς άνδρες που λύσανε το πρόβλημα της τριχόπτωσης μια και καλή.

Βρηκε τραγικό θάνατο όταν η μακρυά τούφα των μαλλιών του πιάστηκε στη ρόδα ημιφορτηγού που μετέφερε βιβλία με ποντιακά ανέκδοτα. Τον θάψανε δίπλα στην Ισιδώρα Ντάνκαν



ΖΑΝΓΚΙΕΦ (απ'το street fighter - εικ.2 αριστερά)








Αν και η ελληνικότητά του αμφισβητήθηκε έντονα, κάποιοι από εμάς γνωρίζουμε κι έχουμε διαβάσει για τους ΕΛΛ και τους ΒΡΙΛ. Άρα όσοι αμφιβάλλουν ας ξεστραβωθούν να διαβάσουν κάποια βιβλία (το Χαντοκεν γαρ εγγυς, Γεροντος Παϊσιου - σας έχω όλους στο mortal kombat κουφάλες) οτιδήποτε αξιόλογο, είναι κι ελληνικό, άρα γιατί όχι κι ο Ζανγκίεφ;

Ο Ζανγκίεφ αντίθετα με αυτό που προβάλλει, ήταν ένα εξαιρετικά γλυκό και εσωστρεφές παιδί. Η δασκάλα του Ντραζβάνα Νικολάγιεβα μας εκμνηστιρεύθηκε "Ο Ζανγκι ήταν εξαιρετικός σε όλα τα μαθήματα, ιδιαίτερα στο "Εμείς κι ο Κόσμος". Αν δεν επέμενε να κυκλοφορεί με κόκκινο στρίνγκ, γαλότσες και κούρεμα Μίστερ Τ, σήμερα θα μπορούσε να'χε πάρει υποτροφία για το Χάρβαρντ"

Κι όμως όχι, αυτό το μαζεμένο παιδί από τη Σιβηρία, ακολούθησε το παράδειγμα του ήρωά του - Ιβάν Ντράγκο - και έφτασε στην κορυφή του κόσμου στο πιο δύσκολο άθλημα: το ανελέητο ξυλίκι.


ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

















Μέγιστος μουσικοσυνθέτης και σαξοφωνίστας, πρωταγωνιστής σειράς ανεκδότων και πατέρας του έγκριτου δημοσιογράφου Αντώνη Κατσαρού.

Όλοι μας λίγο πολύ γνωρίζουμε τις συνθέσεις του,αρκεί να έχουμε μπει σε ασανσέρ ή σουπερ μάρκετ. Οι επιτυχίες του πολλές και γι'αυτό ο Δήμος Αθηναίων τον τίμησε με τη θέση του Πρωτονοτάριου Β' και καλλιτεχνικού διευθυντή της Ελλάδος και του Ελληνισμού.

Η μεγαλύτερή του όμως συμβολή ήταν στην ελληνική γλώσσα, διότι χωρίς αυτόν δε θα υπήρχε η φράση:

"Καλέ πως είναι έτσι αυτός; Σαν τον Κατσαρό χωρίς το σαξόφωνο!"


Εγώ (κοιτάξτε πόση χαρά δίνω στον κόσμο στην παρακάτω φωτογραφία ως Ιωάννης ο Πρόδρομος)


Χαρίζω απλόχερα γέλιο στους ανθρώπους, κρατάω την αναπνοή μου για πάνω απο 20 δευτερόλεπτα, φτιάχνω απίθανη τσιπούρα ραβιγκότ στα κάρβουνα, το βάζω χλατσί από το τρίποντο, ξέρω να ξεχωρίζω ένα σφιχτό αυγό από ένα μελάτο χωρίς να βγάλω το τσόφλι κι όλα αυτά για ΤΙ; Δίνεις και δίνεις και δίνεις στην πατρίδα σου για να σ'αφήσει εκτός top 100 ο Αριστοτέλης κι ο Κωλοκοτρώνης...

Δηλαδή ο Ζανγκίεφ καλύτερος είναι από μένα;

Πέμπτη, Φεβρουάριος 26, 2009

Αποκριάτικες στολές α λα vamvax blogspot

Έχετε βαρεθεί να ντύνεστε Αρλεκίνος; Βασιλισσα της νύχτας; Πριγκίπισσα Ντίσνεϋ; Παππούτσι;

Έχετε βαρεθεί να κυνηγάτε την επικαιρότητα; Θέλετε να ντυθείτε παλαιοκώστας αλλά επειδή θα ντυθούν κι άλλοι 10, αποφασίζετε να ντυθείτε ο άλλος Παλαιοκώστας που'ναι ακόμα μέσα;

Αυτές τις απόκριες προτιμήστε μας για της αποκριάτικες στολές σας:


Ντυθείτε χαρτί! Πάρτε μαζί σας κι ένα καλαμάρι (κατεψυγμένο) και έτοιμοι!






Γιατί όχι Γεννηματάς; Οι φίλοι σας θα πάθουν ...παΣΟΚ!







Ο "ΤΖΑΚΙ" Ονάσης, σίγουρα θα .....κάψει καρδιές! (είναι αστείο γιατί έχει αποσιωπητικά)




Οι φίλοι του Τζάκι, ο μετροπόντικας και για τους πολύ ψαγμένους ο Αρχιμανδρίτης (μισό πάντα στο κεφάλι - η αρχή είναι το ήμισυ του παντός - μαντρί - το πιάσατε έτσι;)




Το αγαπημένο όλων και πάντα επίκαιρο REUNION των HANSON (R.I.P. Zachary Hanson)


Βάλτε ................... καλάθι (!!!) με τη στολή ΓΚΑΛΗΣ COOPER (Μα καλά...πόσο αστείο; έχει και θαυμαστικά στην παρένθεση) Θα σας κάνει παρέα ο Αϊνστάιν αν δε σας μιλάει κανένας άλλος.




κολυμπήστε σε ............................................................. ........................... ................................ ........................................... βαθιά νερά, με τη στολή "ΕΝΥΔΡΕΙΟ"

Ετικέτες , , , , ,

eXTReMe Tracker